Rodzaje zaliczek na podatek dochodowy CIT
Zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych mogą być obliczane i wpłacane do urzędu skarbowego w kilku formach przewidzianych w ustawie o CIT. Przed wyborem konkretnego rozwiązania podatnik powinien zweryfikować, czy spełnia ustawowe warunki jego stosowania, a także przeanalizować skutki finansowe i organizacyjne takiej decyzji.
Najczęściej wybieraną formą są zaliczki miesięczne wpłacane do 20. dnia następnego miesiąca i obliczane na podstawie narastającego dochodu podatkowego. Ponadto, tzw. “mali podatnicy” oraz podmioty rozpoczynające działalność mogą stosować zaliczki kwartalne, wpłacane do 20. dnia miesiąca po zakończeniu kwartału również obliczane na podstawie bieżącego dochodu podatkowego. Kolejną opcją dostępną po złożeniu wniosku do organu podatkowego jest tzw. “porozumienie podatkowe”. W jego ramach podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości prognozowanego zobowiązania podatkowego. Ostatnim rodzajem zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych są zaliczki uproszczone na CIT, które szerzej zostaną omówione w tym artykule.
Zaliczka uproszczona na CIT – podstawowe zasady
Jedną z metod wpłacania zaliczek na podatek dochodowy jest zaliczka uproszczona.
Ważny fragment
Podatnicy CIT, którzy wybiorą tę formę, wpłacają zaliczki w stałej wysokości przez cały rok podatkowy. Co do zasady, miesięczna zaliczka wynosi 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym złożonym w poprzednim roku podatkowym.
W przypadku, gdy w zeznaniu złożonym w poprzednim roku podatnik nie wykazał podatku, wówczas wysokość uproszczonej zaliczki ustala się na podstawie podatku wykazanego w zeznaniu złożonym dwa lata wcześniej. Natomiast jeśli kwota ta nie byłaby wykazana ani w jednym, ani w drugim zeznaniu, to taki podatnik nie może skorzystać z uproszczonej formy wpłacania zaliczek. Wpłacanie zaliczek w formie uproszczonej nie przysługuje również osobom, które po raz pierwszy podjęły działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym.
Konsekwencje wyboru zaliczki uproszczonej na CIT
Decyzja o wyborze zaliczki uproszczonej na CIT wiąże się z określonymi konsekwencjami formalnymi i organizacyjnymi. Po pierwsze, podatnik po zastosowaniu tej formy jest zobowiązany do jej stosowania przez cały rok podatkowy. Po drugie, znaczenie mają również terminy płatności. Każda zaliczka uproszczona powinna zostać wpłacona do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy. To istotne, ponieważ niedochowanie terminów może skutkować naliczeniem odsetek.
Jednocześnie istotnym ułatwieniem dla podatników jest brak obowiązku informowania urzędu skarbowego o wyborze zaliczki uproszczonej. Taka informacja powinna być jedynie zawarta w zeznaniu rocznym, które podatnik powinien złożyć do 31 marca roku kolejnego roku.
google news
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie, podatkach i księgowości! Zaobserwuj nas w Wiadomościach Google
Sposób ustalania zaliczki uproszczonej na CIT
Jedną z wątpliwości, które pojawią się wśród podatników jest sposób ustalenia wysokości zaliczki uproszczonej w sytuacji, gdy rok podatkowy, na podstawie którego dokonuje się obliczeń, nie obejmował standardowych 12 miesięcy, lecz był krótszy lub dłuższy. W takiej sytuacji obliczając zaliczkę uproszczoną należy kwotę podatku wykazanego w zeznaniu rocznym podzielić na liczbę miesięcy składających się na dany rok podatkowy, za który było składane zeznanie.
Dla lepszego zobrazowania warto posłużyć się przykładem. Otóż, podatnik, który wybiera w 2026 r. uproszczoną metodę wpłacania zaliczek na CIT, oblicza ich wysokość na podstawie podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym CIT złożonym w 2025 r. za rok podatkowy 2024, dzieląc ten podatek przez liczbę miesięcy tamtego roku. Jeśli w tym zeznaniu nie wykazano podatku, podstawą obliczenia zaliczki staje się zeznanie złożone w 2024 r. za rok 2023, a brak podatku w obu zeznaniach wyklucza możliwość stosowania metody uproszczonej. Ustalona w ten sposób miesięczna kwota jest wpłacana w stałej wysokości przez cały 2026 r., poczynając od zaliczki za styczeń, płatnej do 20 lutego 2026 r.
Zaliczka uproszczona na CIT a korekta zeznania podatkowego
Wątpliwości podatników budzi również sytuacja, w której po wyborze uproszczonej formy wpłacania zaliczek konieczne staje się złożenie korekty zeznania podatkowego, stanowiącego podstawę ich obliczenia.
Ważny fragment
Kluczowe znaczenie ma wówczas moment złożenia korekty, ponieważ to on determinuje wysokość zaliczki uproszczonej.
I tak, zaliczka może podlegać zwiększeniu lub zmniejszeniu, jeśli korekta zeznania została złożone do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, za który wpłacane są zaliczki uproszczone. Kolejnym przypadkiem jest sytuacja, gdy zaliczka ulega zmianie zaczynając od następnego miesiąca, w którym została złożona korekta zeznania zakładając, iż korekta zeznania została złożone w roku podatkowym, za który podatnik płaci zaliczki uproszczone Z kolei, zaliczka nie ulega zmianie, jeśli korekta zeznania została złożona w terminie późniejszym niż rok podatkowy, za który podatnik wpłaca uproszczone zaliczki.
Metoda uproszczona może stanowić dobre rozwiązanie dla podatników, którzy chcą ograniczyć wahania wysokości miesięcznych zaliczek i uprościć proces ich obliczania w trakcie roku podatkowego. Należy jednak mieć na uwadze, że taka forma wymaga spełnienia określonych warunków i opiera się wyłącznie na danych z poprzednich lat, co nie zawsze odzwierciedla aktualną sytuację finansową przedsiębiorstwa. Dlatego przed wyborem tej metody warto przeanalizować zarówno przepisy, jak i aktualną kondycję finansową firmy, aby upewnić się, że metoda uproszczona będzie korzystna i możliwa do zastosowania w konkretnym roku podatkowym.