fbpx

Treść artykułu

Stwierdzenie, że należy zaraportować schemat podatkowy, to często dopiero początek drogi adresata przepisów MDR. W trzecim artykule z cyklu „12 Przykazań Procedur Podatkowych” poruszamy temat tego, jak w praktyce wypełnić obowiązki raportowania, z punktu widzenia podmiotów, co do zasady, innych niż profesjonalni promotorzy lub wspomagający.

MDR-1, czyli kiedy pojawia się schemat

MDR-1 to „podstawowa” informacja o schemacie podatkowym, o powstaniu obowiązku złożenia której, podobnie jak MDR-2 i MDR-3, piszemy szerzej w poprzednim artykule z serii “Schematy podatkowe – obowiązki promotora, korzystającego i wspomagającego.”

MDR-1 jest bardzo rozbudowany i w praktyce może zdarzyć się sytuacja, w której raportujący nie ma wiedzy, by uzupełnić zawartość wszystkich pól. Przepisy nie nakładają wówczas obowiązku aktywnego poszukiwania informacji, które należy zawrzeć w informacji. Jeżeli więc wypełnienie określonego pola Załącznika MDR-1 jest niemożliwe z uwagi na brak informacji, należy w to pole wpisać adnotację „Zgłaszający nie posiada informacji”. W przypadku pól o wartości liczbowej należy wpisać „0”, a adnotację o nieposiadaniu określonej informacji umieścić w polu „Wyczerpujący opis uzgodnienia stanowiącego schemat podatkowy, założeń uzgodnienia, czynności dokonywanych w ramach uzgodnienia i ich chronologii oraz występujących powiązań pomiędzy podmiotami powiązanymi”.

Informacja MDR-1 może zostać złożona przez dowolną osobę na podstawie pełnomocnictwa. Nie umocowuje do tego ogólne pełnomocnictwo do składania deklaracji drogą elektroniczną. Umocowanie można udokumentować ogólnym pełnomocnictwem do reprezentowania w sprawach podatkowych lub pełnomocnictwem szczególnym składanym na formularzu PPS-1.

Proces składania MDR-1 przebiega następująco:

  1. Wygenerowanie pliku z informacją MDR-1 przy pomocy kreatora dostępnego tutaj.
  2. Podpisanie wygenerowanego dokumentu kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Oznaką potwierdzającą prawidłowe podpisanie pliku jest wygenerowanie przez system profilu zaufanego pliku o większym rozmiarze (podpis kwalifikowany powiększa ilość danych, jakie zawiera plik). W przypadku ustanowienia pełnomocnika wystarczy, że plik elektronicznie podpisze pełnomocnik. Jeżeli podatnik składa informację samodzielnie, plik musi zostać podpisany zgodnie ze sposobem reprezentacji właściwym dla podmiotu.
  3. Przesłanie podpisanego pliku przy pomocy interfejsu dostępnego tutaj.

Sprawdź Doradztwo podatkowe Grant Thornton

MDR-2, czyli kiedy nie wiadomo, czy składać MDR-1

MDR-2 jest obowiązany złożyć podmiot, który pełni rolę wspomagającego i powziął wątpliwość, czy podejmuje się prac związanych za schematem podatkowym podlegającym raportowaniu. Przepisy o MDR są w wielu aspektach niejasne, nieprecyzyjne i o taką „wątpliwość” bardzo łatwo. Z tego względu konieczność przesłania zgłoszenia MDR-2 może pojawić się nie tylko w firmach doradczych, ale też w innych sytuacjach, np. spółek holdingowych czy innych podmiotów powiązanych wzajemnie pomagających sobie w rozliczeniach podatkowych.

Proces składania MDR-2 przebiega w krokach tożsamych z MDR 1 (wygenerowanie pliku w oparciu o interfejs dostępny na stronie, podpisanie i przesłanie), z tą oczywistą różnicą, że w oknie „Utwórz nowy dokument” należy wybrać MDR-2. Zawiadomienie MDR-2, podobnie jak MDR-1, może przekazać pełnomocnik.

MDR-3, czyli kiedy pojawia się korzyść

Analogicznie, od strony technicznej (utworzenie informacji za pomocą interfejsu – podpisanie elektroniczne – wysyłka). Najistotniejszą różnicą w stosunku do poprzednich jest sposób podpisywania. Plik zawierający informację MDR-3 powinien być podpisany przez „kierownika jednostki”, tzn., w przypadku spółek kapitałowych, wszystkich członków zarządu, a dowód złożenia podpisów przez te osoby należy przekazać za pomocą środków komunikacji elektronicznej do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przez jedną z osób, które podpisały te dokumenty.

Proces składania MDR-3 w przypadku najbardziej problematycznym, tj. spółek kapitałowych, przebiega więc następująco:

  1. Wygenerowanie pliku MDR-3 przy pomocy kreatora.
  2. Podpisanie wygenerowanego dokumentu kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez pierwszego członka zarządu.
  3. Przesłanie podpisanego pliku do następnego członka zarządu i podpisanie go przez następnego członka zarządu (powtórzenie operacji dla wszystkich członków zarządu).
  4. Przesłanie podpisanego w ten sposób pliku przy pomocy interfejsu przez jednego z członków zarządu.

W praktyce występują znaczne opóźnienia w nadawaniu Numeru Schematu Podatkowego (NSP), co ma swoje konsekwencje na etapie składania informacji MDR-3 przez korzystającego (podatnika) nie posiadającego NSP. W razie zaznaczenia podczas wypełniania informacji MDR-3 pola wskazującego, że podatnik nie dysponuje NSP, generator informacji MDR-3 wygeneruje zestaw pytań właściwych dla informacji MDR-1.

Wówczas należy wypełnić pojawiające się w takim trybie rubryki. Z tego względu na etapie składania informacji MDR-1 warto utrwalić treść informacji (zaznaczone „okienka”, zawartość pól uzupełnianych tekstem lub liczbowo). W razie rozbieżności w informacjach MDR-1 i MDR-3 podatnik musi liczyć się z wezwaniem do ich wyjaśnienia; zapewniając zgodność informacji MDR-1 i MDR-3 można tego uniknąć.

Jeżeli podatnik posiada dane dotyczące schematu podatkowego, które odbiegają od danych zawartych w otrzymanym potwierdzeniu nadania NSP lub informacji o schemacie podatkowym standaryzowanym, w informacji MDR-3 należy wskazać stan rzeczywisty ze wskazaniem, jakie informacje zawarte w poprzednich informacjach są niezgodne rzeczywistymi.

Czynność raportowania w praktyce jest prostsza niż stwierdzenie, czy trzeba raportować i na kim ciążą obowiązki. Może jednak sprawiać trudności, zwłaszcza z uwagi na konieczność podpisywania i wysyłki w formie elektronicznej. Nieposiadanie możliwości technicznych może uniemożliwić wypełnienie obowiązków wymaganych przepisami MDR w terminie. Warto się przed tym zabezpieczyć zanim powstanie obowiązek raportowania.

Nasz nowy cykl ma za zadanie przybliżenie Państwu tej tematyki.

Cykl „12 Przykazań Procedur Podatkowych” składa się z poniższych artykułów publikowanych co tydzień:

1. Czym są schematy podatkowe (definicja)?
2. Schematy podatkowe – obowiązki promotora, korzystającego i wspomagającego
3. Jak zaraportować schemat podatkowy (terminy, technikalia)
4. Schematy podatkowe – cechy i kryterium korzyści.
5. Schematy podatkowe – kto musi mieć procedurę MDR?
6. Schematy podatkowe – jak przygotować procedurę MDR?
7.  Podatek u źródła – jakie należności podlegają WHT?
8.  Podatek u źródła – jak dochować należytej staranności i przygotować procedurę WHT?
9. Podatek u źródła – Beneficial owner
10. Podatek u źródła – obowiązki w przypadku należności powyżej 2 mln PLN
11. Czym jest należyta staranność w VAT?
12. Jak przygotować własną procedurę należytej staranności VAT?

Niniejsza publikacja została sporządzona z najwyższą starannością, jednak niektóre informacje zostały podane w formie skróconej. W związku z tym artykuły i komentarze zawarte w „Newsletterze” mają charakter poglądowy, a zawarte w nich informacje nie powinny zastąpić szczegółowej analizy zagadnienia. Wobec powyższego Grant Thornton nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek straty powstałe w wyniku czynności podjętych lub zaniechanych na podstawie niniejszej publikacji. Jeżeli są Państwo zainteresowani dokładniejszym omówieniem niektórych kwestii poruszonych w bieżącym numerze „Newslettera”, zachęcamy do kontaktu i nawiązania współpracy. Wszelkie uwagi i sugestie prosimy kierować na adres jacek.kowalczyk@pl.gt.com.

Inne artykuły z kategorii: Doradztwo podatkowe Zobacz wszystkie

Najczęściej czytane