Podsumowanie
- Czym jest EU KIDS Act i czy już obowiązuje?
- Jakie zasady wieku przewiduje EU KIDS Act?
- Weryfikacja wieku zgodna z RODO
- Bezpieczeństwo już na etapie projektowania: jak mają zmienić się usługi?
- Rola rodziców: kto odpowiada za bezpieczeństwo dzieci?
- Nadzór i egzekwowanie przepisów
- EU KIDS Act jako uzupełnienie obowiązującego DSA
- Co EU KIDS Act może oznaczać dla dostawców?
Czym jest EU KIDS Act i czy już obowiązuje?
EU KIDS Act, czyli „EU Keeping Internet Digital Spaces Accountable and Trustworthy”, to projekt unijnego rozporządzenia dotyczącego ochrony małoletnich online, przedstawiony 17 września 2026 r. Jest odpowiedzią na zagrożenia związane z korzystaniem przez dzieci z usług cyfrowych, w tym funkcje sprzyjające nadmiernemu korzystaniu i niechcianym kontaktom. Komisja proponuje wspólne zasady dla całej UE, aby zapobiec rozbieżnościom między krajowymi regulacjami i zapewnić spójny poziom ochrony dzieci. Na 16 listopada 2026 r. EU KIDS Act pozostaje projektem: jego przyjęcie wymaga uzgodnienia ostatecznego tekstu przez Parlament Europejski i Radę UE.
EU KIDS Act ma doprecyzować i uzupełnić obowiązki wynikające z aktu o usługach cyfrowych (DSA), a w odniesieniu do systemów AI także uzupełnić AI Act. Projekt obejmuje nie tylko serwisy społecznościowe i platformy udostępniania wideo, lecz także gry online, sklepy z aplikacjami, systemy operacyjne w zakresie przekazywania sygnałów dotyczących wieku oraz towarzyszy AI i chatboty konwersacyjne ogólnego przeznaczenia. Zakres obowiązków zależy od rodzaju usługi i jej funkcji, a projekt przewiduje wyłączenia m.in. dla określonych usług edukacyjnych, naukowych i platform rozwoju oprogramowania open source.
Jakie zasady wieku przewiduje EU KIDS Act?
Projekt przewiduje stopniowy dostęp do serwisów społecznościowych i platform udostępniania wideo oferujących wskazane w nim funkcje stwarzające ryzyko dla małoletnich. Wspólne zasady mają wykluczać własne konta dzieci poniżej 13 lat, dopuszczać konta z ograniczonym dostępem nadzorowane przez opiekuna dla dzieci w wieku 13 i 14 lat oraz pozwalać na samodzielne konto od 15. roku życia. Nie jest to ogólny zakaz korzystania z internetu przez osoby poniżej 15 lat.
| Wiek dziecka | Zasady proponowane w EU KIDS Act |
|---|---|
| Poniżej 13 lat | Brak własnego konta w objętych ograniczeniem serwisach. Dla dzieci od 3 lat projekt dopuszcza korzystanie ze specjalnie zaprojektowanych, przyjaznych dzieciom usług wideo przez konto i pod nadzorem opiekuna. |
| 13 i 14 lat | Możliwość korzystania z konta z ograniczonym dostępem zakładanego i kontrolowanego przez opiekuna, jeżeli dostawca je oferuje. Konto ma ograniczone funkcje, stale włączone narzędzia kontroli rodzicielskiej i kontakty zatwierdzane przez opiekuna. Dzienny limit korzystania nie może przekraczać jednej godziny. |
| Od 15 lat | Możliwość samodzielnego zakładania konta. Do ukończenia 18 lat nadal mają działać zabezpieczenia przewidziane dla małoletnich. |
Ograniczenia odnoszą się do określonych usług i funkcji, a nie do wszystkich platform. Wskazany w tabeli wyjątek dla przyjaznych dzieciom usług wideo wymaga spełnienia warunków określonych w projekcie.
Weryfikacja wieku zgodna z RODO
Ograniczenia wiekowe mają być wsparte skuteczną weryfikacją wieku przy zakładaniu konta w objętych nimi serwisach społecznościowych i platformach wideo. Projekt przewiduje również sprawdzenie istniejących kont w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia stosowania odpowiednich przepisów oraz wyłączenie kont niespełniających wymagań wiekowych lub takich, których wieku użytkowników nie da się ustalić. Należy odróżnić te konta od dopuszczonych w projekcie kont z ograniczonym dostępem nadzorowanych przez opiekuna. Ponowna weryfikacja nie ma być konieczna, jeżeli dostawca już wiarygodnie ustalił, że użytkownik ma co najmniej 15 lat.
Sprawdzenie wieku nie powinno oznaczać ujawniania platformie tożsamości użytkownika. Projekt przewiduje certyfikowane rozwiązania potwierdzające spełnienie odpowiedniego progu wieku przy ograniczeniu ujawnianych danych do niezbędnego minimum, zgodnie z wymaganiami RODO. Przykładem jest rozwijane przez Komisję unijne rozwiązanie do weryfikacji wieku, które nie przechowuje dokumentów tożsamości ani danych biometrycznych. Wymagania związane ze sprawdzaniem wieku mają objąć również sklepy z aplikacjami, natomiast systemy operacyjne mają przekazywać sygnały dotyczące wieku użytkownika.
Bezpieczeństwo już na etapie projektowania: jak mają zmienić się usługi?
Same progi wiekowe nie eliminują ryzyka związanego z usługami projektowanymi tak, by jak najdłużej zatrzymywać uwagę dzieci. Dlatego drugim kluczowym elementem EU KIDS Act jest zasada safety by design, czyli uwzględnianie bezpieczeństwa już na etapie projektowania. Projekt przewiduje konkretne wymagania dotyczące funkcji, ustawień i sposobu działania usług dostępnych dla małoletnich. Nie wszystkie obowiązki mają jednak dotyczyć w takim samym zakresie platform społecznościowych, gier, sklepów z aplikacjami i systemów AI.
Mniej funkcji zachęcających do nadmiernego korzystania.
Projekt przewiduje ograniczenie mechanizmów skłaniających dzieci do ciągłego korzystania z aplikacji, takich jak przewijanie treści bez punktów zatrzymania, nagrody zachęcające do dalszej aktywności czy powiadomienia wysyłane w godzinach snu. Wymagania mają objąć również systemy rekomendacji oparte na profilowaniu oraz przeciwdziałać kierowaniu małoletnich do kolejnych szkodliwych treści. Ochrona ma więc dotyczyć zarówno treści, jak i sposobu, w jaki usługa kieruje uwagą dziecka.
Bezpieczne ustawienia i większa kontrola nad kontaktami.
Profile małoletnich mają być domyślnie prywatne, a dostęp do lokalizacji, kamery i mikrofonu wyłączony. Dostawcy objętych tymi wymaganiami usług mieliby przeciwdziałać niechcianym kontaktom ze strony nieznajomych oraz zapewniać łatwe w użyciu narzędzia blokowania, wyciszania i zgłaszania problemów. Zabezpieczenia mają działać od początku korzystania z usługi, bez konieczności samodzielnego odnajdywania ich przez dziecko w ustawieniach.
Ochrona przed niekontrolowanymi wydatkami.
Projekt dotyczy także sposobu projektowania transakcji i mechanizmów zakupowych, tak aby nie wykorzystywały podatności małoletnich ani nie skłaniały ich do niekontrolowanych wydatków. Dla dostawców objętych usług oznaczałoby to konieczność oceny sposobu prezentowania zakupów i zabezpieczeń towarzyszących płatnościom, a nie tylko treści lub czasu korzystania z usługi. Szczególne wymagania projekt przewiduje również dla gier online.
Szczególne zabezpieczenia dla AI.
Chatboty i towarzysze AI mają być domyślnie wyłączone dla małoletnich w ramach objętych tym wymogiem usług. Projekt przewiduje też zabezpieczenia ograniczające zachowania systemów, które mogą budować emocjonalną zależność dziecka od AI. Ochrona młodszych użytkowników ma zatem obejmować nie tylko ustawienia dostępu, lecz także sposób prowadzenia rozmowy i projektowania interakcji z systemem.
Rola rodziców: kto odpowiada za bezpieczeństwo dzieci?
Rodzice i opiekunowie mieliby otrzymać praktyczne narzędzia nadzoru, a nie tylko możliwość wyrażenia zgody na utworzenie konta. W przypadku kont z ograniczonym dostępem dla dzieci w wieku 13 i 14 lat mogliby kontrolować kontakty dziecka i czas korzystania z usługi, przy stale aktywnych zabezpieczeniach rodzicielskich. Ich zaangażowanie nie zwalniałoby jednak dostawców z obowiązków dotyczących bezpiecznego projektowania usług.
Nadzór i egzekwowanie przepisów
Projekt opiera nadzór i egzekwowanie nowych obowiązków na istniejących ramach DSA i AI Act, zamiast tworzyć całkowicie odrębny system. Właściwe organy i tryb kontroli mają zależeć od rodzaju usługi lub systemu. Dostawcy objęci wymaganiami mieliby nie tylko wdrażać zabezpieczenia chroniące małoletnich, lecz również wykazywać zgodność swoich usług z nowymi przepisami.
Dostawcy objętych odpowiednimi wymaganiami bardzo dużych platform społecznościowych i wideo (VLOPs, very large online platforms) mieliby przedstawiać Komisji plany zgodności podlegające niezależnym audytom. Naruszenia obowiązków miałyby podlegać sankcjom przewidzianym we właściwych ramach egzekwowania przepisów. Ich rodzaj i wysokość należy rozpatrywać odrębnie dla poszczególnych usług i systemów, a nie przypisywać wszystkim dostawcom jednego limitu kar.
EU KIDS Act jako uzupełnienie obowiązującego DSA
EU KIDS Act nie ma zastępować DSA, lecz uzupełniać obowiązujące już ramy ochrony małoletnich. DSA stosuje się co do zasady od 17 lutego 2024 r. Jego art. 28 zobowiązuje dostawców platform internetowych dostępnych dla małoletnich do wdrożenia odpowiednich i proporcjonalnych środków zapewniających wysoki poziom prywatności, bezpieczeństwa i ochrony młodszych użytkowników. Zakazuje również wyświetlania reklam opartych na profilowaniu z wykorzystaniem danych osobowych, gdy dostawca wie z wystarczającą pewnością, że użytkownik jest małoletni. Obowiązki te co do zasady nie obejmują mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw, chyba że prowadzą platformę uznaną za bardzo dużą. W odróżnieniu od tego wyłączenia w DSA projekt EU KIDS Act nie przewiduje ogólnego zwolnienia dla małych dostawców. Prace nad nowym rozporządzeniem nie pozwalają odłożyć realizacji już obowiązujących wymagań.
Co EU KIDS Act może oznaczać dla dostawców?
Dla dostawców objętych usług projekt oznacza przede wszystkim konieczność przyjrzenia się sposobowi działania produktu: zakładaniu kont, ustawieniom domyślnym, rekomendacjom treści i mechanizmom zakupowym. Dostosowanie do nowych wymagań może zatem wymagać współpracy zespołów prawnych, produktowych i IT, a nie tylko aktualizacji regulaminu. Choć ostateczny zakres obowiązków będzie zależał od wyniku prac legislacyjnych, już teraz warto uwzględniać proponowane zabezpieczenia w planowaniu rozwoju usług.
EU KIDS Act pozostaje projektem, a ostateczny zakres obowiązków i terminy ich stosowania mogą ulec zmianie w toku prac Parlamentu Europejskiego i Rady UE. Wniosek Komisji dostępny TUTAJ
CZYTAJ WIĘCEJ: Użycie nazwy leku w piosence – jak wygląda to w świetle prawa znaków towarowych?